Szklanka wody


Tęsknię za tobą choć Ciebie nigdy nie było
Zawsze chodziłeś opatulony szalem
nie swoich słów
Cytaty z wielkich tego świata i pani z kiosku
nosiłeś w garści jak zapalniczkę
którą w razie czego
można oświetlić minutę krępującej ciszy
Wieczorem wyjmowałeś z kieszeni ten blady płomyk
i z iskierką w oku
rozdmuchiwałeś epopeję szczegółów
zataczały kręgi filozoficzne zdania
szept palił sarkazmem
A ty byłeś jak szklanka wody
którą wypijałam jednym haustem
zupełnie przezroczysty