Rozmowa z Franciszkiem
Rozmowa z Franciszkiem
Szkoda że Cię tu nie ma
Jest tyle dzikich wilków
do oswojenia
tyle jaskółek cierpiących na brak rozmówców
Nie umiemy słuchać
wszyscy tylko mówią
w końcu z dialogu robi się szum
Ja też nie mam czasu żeby
zaprosić wilka na kawę
Wciąż pamiętam bajkę
o czerwonym kapturku
i boję się że gdy otworzę
drzwi z sercem na dłoni
stanie ono w nie moim gardle
Komentarze (2)
-
- Wanda Szczypiorska
- 17 grudnia 2010, 00:03:58
Na tym portalu też wydaje się, że wszyscy mówią, a nikt nie słucha, nie czyta swoich pobratymców. To taka uwaga na marginesie.
Bardzo dobry wiersz.
-
- Wioleta Zielińska
- 17 grudnia 2010, 01:21:38
DObrze się czyta, leży w spokoju.